Het "oerwoud" van isolatie indexen.

Woningen gebouwd na 1962 moesten voldoen aan eisen vastgelegd in de bouwverordening welke later werden vastgelegd in het uitvoeringsbesluit van de de wet geluidhinder.
In 1991 werd de wijze waarop isolatie gemeten wordt vastgelegd in de norm NEN 5077. In 1992 werd het bouwbesluit aangepast  en werden de geluidsisolatie  normen voor nieuwbouw vastgelegd.
In 2001 werd de NEN 5077 definiteif vastgelegd. In 2003 werden de normen voor contact isolatie aangescherpt.
In 2006 is naar aanleiding van de Europese richtlijn Bouwproducten de NEN 5077 gewijzigd waarbij grootheden als Ilu;k  en Ico komen te vervallen.

De nieuwe eisen zijn nu:

Bij nieuwbouw geldt:

Luchtgeluid                             DnT,A.K  ≥  52 dB  (vergelijkbaar met Rw ≥ 54dB) (hoe hoger hoe beter)

Voor vernieuwbouw (renovatie) waarvoor een bouwvergunning nodig is, kan ontheffing worden verleend tot isolatiewaarden die maximaal 10 dB lager liggen.

 Contactgeluid                         LnT,A      ≤  54 dB ( hoe hoger hoe slechter)

De  termen  LnT,A en DnT,A.K  zijn een eengetalsaanduidingen. Dat wil zeggen dat de geluidisolatie voor verschillende toonhoogten (spectrum, octaafbanden) volgens een genormeerde frequentieweging zijn omgerekend tot één getal.

Omrekentabel nieuwe eenheden:

Formule opmerkingen
Ilu;k = DnT,AK - 52 uit NEN 5077-2006 de K staat voor karakteristiek: een correctie naar kamer en muur oppervlakte
Ilu = DnT,A - 51 uit NEN 5077-1999
R'w = Ilu + 54 dB praktijkwaarde
Rw = Ilu + 59 dB Laboratorium waarde
Ico = 59 - LnT,A uit NEN 5077 - 2006 Pas op: een hogere LnT,A waarde is slechter, maar een hogere Ico is beter.